Metodyka sporządzania pism procesowych. Teoria, przykłady, orzecznictwo

Opis

Praktyczny przewodnik po sztuce tworzenia pism procesowych na najwyższym poziomie.
To pierwsza na polskim rynku książka, która w tak kompleksowy sposób podejmuje problematykę konstruowania pism procesowych, koncentrując się na praktycznych aspektach ich powstawania. Dzięki tej publikacji nauczysz się, jak pisać przejrzyste, przekonujące i profesjonalne pisma, które naprawdę działają.
W przystępny sposób łączy teorię, praktykę i przykłady orzecznictwa. Pokazuje nie tylko jak, ale i dlaczego pismo powinno być zbudowane w określony sposób. Uczy formułować teksty, które czyta się szybciej i ze znacznie większym zrozumieniem.
Publikacja czerpie inspirację z anglosaskiego legal writingu, dostosowaną do polskich realiów. Autor przenosi wybrane zasady i standardy z systemów prawa zwyczajowego na grunt polskich postępowań sądowych, by zwiększyć klarowność i skuteczność sporządzanych pism.
Osoby zainteresowane praktyką pełnomocnika procesowego znajdą tu nie tylko omówienie konstrukcji pism, lecz także rozdziały poświęcone prostemu językowi, retoryce, etyce oraz typografii.
To nie jest zbiór samych wskazówek — książka zachęca do ćwiczeń, poprawiania własnych tekstów i uczenia się na przykładach. To droga do trwałego udoskonalenia warsztatu. Publikacja prowadzi krok po kroku do coraz lepszych efektów: klarowne pismo to mniej nieporozumień, mniej poprawek i lepsza organizacja pracy.
Podręcznik polecany jest aplikantom zawodów prawniczych, którzy kształtują umiejętności pisarskie, profesjonalnym pełnomocnikom dążącym do udoskonalenia warsztatu, a także prowadzącym zajęcia prawnicze, poszukującym metodycznego ujęcia tematu.

Nowoczesny legal writing oferuje dziesiątki rad dotyczących tworzenia skutecznych pism procesowych. Zasady te można także ujmować w humorystycznej formie antyporadnika. Poniżej (…) przykłady takich zestawień, które dobrze obrazują, z jaką materią będziemy mierzyć się w dalszej części podręcznika.
G. Lebovitz proponuje następujące rady:

namieszaj w typografii i wyglądzie pisma procesowego tak bardzo, jak tylko możliwe;
dobra organizacja jest twoim wrogiem;
cytuj na potęgę;
utrudniaj dotarcie do źródeł cytatów;
łam zasady wyznaczone przez sędziów;
zrób z pisma sprawę osobistą i atakuj uczestników postępowania;
ukrywaj niewygodne fakty i poglądy prawne;
nie marnuj czasu na sprawdzanie swojego pisma;
bądź drobiazgowy do granic wytrzymałości sędziego;
używaj słownictwa utrudniającego zrozumienie, o co ci chodzi.

(…)
Podręcznik podejmuje wszystkie problemy zasygnalizowane przez powyższe antyporadniki.
Fragment wstępu